Wil ik ook! Jaloezie

Wil ik ook! Jaloezie

Gepubliceerd op 9 december 2017

Vaak word ik geïnspireerd door mensen om me heen. Een kleine verandering en het is weer een heel nieuw idee. Ik riep altijd dat ik niet zo creatief ben en altijd van anderen jat, maar dat blijk ik wel te zijn. Niet met hele nieuwe dingen, maar gewoon met kleine aanpassingen in een nieuw jasje.

Zeker met social media, waar ik zelf niet heel actief mee ben, behalve op LinkedIn, hoef je niets zelf te bedenken. Google wat rond en je hebt een prachtige traktatie voor school of een gerecht voor het kerstdiner. Gewoon creatief denken en je hebt het voor elkaar.

Maar is dat wel zo makkelijk? Vaak hoor ik mensen om me heen zeggen: “dat wil ik ook (kunnen),” of “hoe doe je dat?” Stellen zij deze vragen uit nieuwsgierigheid en oprechte interesse of omdat ze het stom van zichzelf vinden dat zij daar niet zelf opgekomen zijn en het de ander eigenlijk misgunnen? Komt daar het gevoel jaloezie om de bocht kijken? Helaas is het maar al te vaak waar.

Met partners is het helaas ook een veelvoorkomend verschijnsel. Je hoeft maar om je heen te kijken naar de hoeveelheid scheidingen of relatiebreuken. Het gras bij de buren is altijd groener. Die roze wolk van de verliefdheid is allang voorbij en kleine scheurtjes in je relatie worden grote issues. Waarom ruimt hij nooit zijn zooi op? Waarom houdt ze niet op met zeuren over die kleine dingen? Als je diep van binnen zou kijken, zit daar vaak een vorm van jaloezie onder. Wat fijn eigenlijk dat je je er niet aan stoort dat er spullen blijven liggen, dat je niet loopt te stressen over kleine dingen. We zijn nu eenmaal allemaal verschillende mensen.

Ik heb niet zo’n last van jaloezie. Als mijn man naar een andere vrouw kijkt (welke man doet dat niet?), probeer ik mee te kijken waarom hij haar aantrekkelijk vindt. Vaak begrijp ik het wel. Na 21 jaar snap ik dat hij mij nu wel kent en niet meer zo nieuwsgierig naar mij is. Het is juist leuk om samen te kijken naar andere mensen. Andersom gebeurt het ook. Ik kijk graag naar andere mannen en maak een praatje. Gewoon uit nieuwsgierigheid en omdat het leuk is om te doen. Ik weet dat ik niet bang hoef te wezen voor een jaloerse man die dit afkeurt. Ik zou het iedereen aanraden. Je weet waar de grenzen liggen, je weet wat kan en niet kan. Juist door daar open over te praten welke leuke contacten je die dag hebt gehad, maakt dat je je eigen relatie en wederhelft weer waardeert en koestert.

Ik weet dat het zo eenvoudig niet is. Jaloezie is een gevoel wat je niet zomaar omdraait. Toch denk ik dat als je jaloezie in een ander jasje kan doen en er creatief naar kijkt, je een heel gelukkig leven samen kunt hebben.

Om in de kerstgedachte te blijven: Maria en Jozef hebben samen een flinke tocht afgelegd naar Bethlehem en kregen kindje Jesus in een stal, maar waren zij jaloers op anderen? Ik denk dat ze dolgelukkig waren met elkaar en met hun baby.

Reageren is niet mogelijk